Üç ana yöntem vardır:
1. Kimyasal yöntem
Basitçe ifade etmek gerekirse, atık suya kimyasal maddeler ekleyerek içindeki kirin reaksiyona girmesini ve kolayca uzaklaştırılmasını sağlamak anlamına gelir.
Pıhtılaşma yöntemi:TKoagülasyon yönteminin çalışma prensibi, suya kimyasal maddeler ekleyerek küçük askıda kalan parçacıkların bir araya gelip daha büyük topaklar oluşturması ve ardından yerçekimiyle dibe çökmesidir. Bu yöntem, sudan renk koyuluğunu, bakterileri ve bazı organik maddeleri etkili bir şekilde uzaklaştırabilir. Bununla birlikte, suda tamamen çözünmüş maddeler üzerindeki arıtma etkisi sınırlıdır ve arıtma etkisi su sıcaklığı ve pH değerindeki dalgalanmalardan kolayca etkilenir.
Oksidasyon yöntemi:UOksitleyiciler (klor, ozon gibi) kullanılarak zehirli maddeler zararsız maddelere ayrıştırılır. Ozonun etkileri iyidir ve ikincil kirliliğe neden olmaz, ancak maliyeti yüksektir; Klor yaygın olarak kullanılır ve fenol ve siyanür içeren atık suların arıtılması için uygundur; Hava oksidasyonunun etkisi biraz zayıftır ve genellikle kirleticilerin kolayca oksitlendiği atık sularda kullanılır.
Elektrokimyasal yöntem: Kirleticilerin elektrot yüzeyinde reaksiyona girerek uzaklaştırılmasını sağlamak için elektrik uygulanır ve bazen etkiyi artırmak için sodyum klorür eklenir. Bu yöntemin işleme etkisi iyidir, ancak dezavantajları da açıktır: bir yandan çok fazla elektrik tüketir ve yüksek işletme maliyetine sahiptir; diğer yandan, işlem sırasında bazı yan reaksiyonlar da meydana gelebilir ve bu da ikincil kirliliğe yol açabilir.
2. Fiziksel Yöntem
Katı haldeki safsızlıkları fiziksel yöntemlerle sudan ayırın.
Filtrasyon yöntemi, sudaki askıda katı maddeleri yakalamak için mikrogözenekli filtre ortamları (mikrogözenekli filtreler gibi) kullanır.
Çökeltme kuralı, atık sudaki daha ağır asılı parçacıkların yerçekiminden yararlanarak doğal olarak suyun dibine çökmesini sağlamaktır.
Hava ile yüzdürme yöntemi, suya çok sayıda küçük kabarcık verilmesini sağlar; bu kabarcıklar kirlilik parçacıklarına yapışarak suyun yoğunluğundan daha düşük bir genel yoğunluğa sahip yüzen bir cisim oluşturur. Daha sonra kaldırma kuvvetiyle su yüzeyine yükselir ve kazıyıcı ekipmanla uzaklaştırılır.
Bu yöntemler basit ve kolay uygulanabilir olsa da, suda çözünmüş kirleticileri gideremezler ve kullanımları sınırlıdır.
3. Fotokatalitik oksidasyon teknolojisi
Ultraviyole ışık ve oksitleyici maddeler (hidrojen peroksit gibi) kullanılarak, parçalanması zor kirleticiler (poliklorlu bifeniller gibi) tamamen yok edilebilir.
'Fotokatalitik Fenton' adı verilen bir yöntem vardır; bu yöntem, ışık ve demir iyonlarının birleşik etkisiyle hızla büyük miktarda aktif madde üretebilir ve organik maddeyi verimli bir şekilde parçalayabilir.
Bir diğer yöntem ise, ışıkla ışınlandığında yüksek oranda oksitleyici serbest radikaller üreten ve kirleticileri karbondioksit ve su gibi zararsız maddelere tamamen ayrıştıran ışığa duyarlı yarı iletken malzemeler (örneğin titanyum dioksit) eklemektir. Bu yöntem, dirençli kirleticilerin arıtılması için büyük bir potansiyele sahiptir.
Yayın tarihi: 11 Kasım 2025
